Ρέθυμνο GOODnet.gr φόρουμ. Το ηλεκτρονικό καφενείο του Ρεθύμνου..!

Letter to President Barack Obama



ancient-scholars@macedonia-evidence.org

May 18, 2009

The Honorable Barack Obama
President, United States of America
White House
1600 Pennsylvania Avenue, NW
Washington, DC 20500



Dear President Obama,

We, the undersigned scholars of Graeco-Roman antiquity, respectfully request that you intervene to clean up some of the historical debris left in southeast Europe by the previous U.S. administration.

On November 4, 2004, two days after the re-election of President George W. Bush, his administration unilaterally recognized the "Republic of Macedonia." This action not only abrogated geographic and historic fact, but it also has unleashed a dangerous epidemic of historical revisionism, of which the most obvious symptom is the misappropriation by the government in Skopje of the most famous of Macedonians, Alexander the Great.

We believe that this silliness has gone too far, and that the U.S.A. has no business in supporting the subversion of history. Let us review facts. (The documentation for these facts [here in boldface] can be found attached and at: http://macedonia-evidence.org/documentation.html)

The land in question, with its modern capital at Skopje, was called Paionia in antiquity. Mts. Barnous and Orbelos (which form today the northern limits of Greece) provide a natural barrier that separated, and separates, Macedonia from its northern neighbor. The only real connection is along the Axios/Vardar River and even this valley "does not form a line of communication because it is divided by gorges."

While it is true that the Paionians were subdued by Philip II, father of Alexander, in 358 B.C. they were not Macedonians and did not live in Macedonia. Likewise, for example, the Egyptians, who were subdued by Alexander, may have been ruled by Macedonians, including the famous Cleopatra, but they were never Macedonians themselves, and Egypt was never called Macedonia.

Rather, Macedonia and Macedonian Greeks have been located for at least 2,500 years just where the modern Greek province of Macedonia is. Exactly this same relationship is true for Attica and Athenian Greeks, Argos and Argive Greeks, Corinth and Corinthian Greeks, etc.

We do not understand how the modern inhabitants of ancient Paionia, who speak Slavic – a language introduced into the Balkans about a millennium after the death of Alexander – can claim him as their national hero. Alexander the Great was thoroughly and indisputably Greek. His great-great-great grandfather, Alexander I, competed in the Olympic Games where participation was limited to Greeks.

Even before Alexander I, the Macedonians traced their ancestry to Argos, and many of their kings used the head of Herakles - the quintessential Greek hero - on their coins.

Euripides – who died and was buried in Macedonia– wrote his play Archelaos in honor of the great-uncle of Alexander, and in Greek. While in Macedonia, Euripides also wrote the Bacchai, again in Greek. Presumably the Macedonian audience could understand what he wrote and what they heard.

Alexander's father, Philip, won several equestrian victories at Olympia and Delphi, the two most Hellenic of all the sanctuaries in ancient Greece where non-Greeks were not allowed to compete. Even more significantly, Philip was appointed to conduct the Pythian Games at Delphi in 346 B.C. In other words, Alexander the Great's father and his ancestors were thoroughly Greek. Greek was the language used by Demosthenes and his delegation from Athens when they paid visits to Philip, also in 346 B.C.

Another northern Greek, Aristotle, went off to study for nearly 20 years in the Academy of Plato. Aristotle subsequently returned to Macedonia and became the tutor of Alexander III. They used Greek in their classroom which can still be seen near Naoussa in Macedonia.

Alexander carried with him throughout his conquests Aristotle's edition of Homer's Iliad. Alexander also spread Greek language and culture throughout his empire, founding cities and establishing centers of learning. Hence inscriptions concerning such typical Greek institutions as the gymnasium are found as far away as Afghanistan. They are all written in Greek.

The questions follow: Why was Greek the lingua franca all over Alexander's empire if he was a "Macedonian"? Why was the New Testament, for example, written in Greek?

The answers are clear: Alexander the Great was Greek, not Slavic, and Slavs and their language were nowhere near Alexander or his homeland until 1000 years later. This brings us back to the geographic area known in antiquity as Paionia. Why would the people who live there now call themselves Macedonians and their land Macedonia? Why would they abduct a completely Greek figure and make him their national hero?

The ancient Paionians may or may not have been Greek, but they certainly became Greekish, and they were never Slavs. They were also not Macedonians. Ancient Paionia was a part of the Macedonian Empire. So were Ionia and Syria and Palestine and Egypt and Mesopotamia and Babylonia and Bactria and many more. They may thus have become "Macedonian" temporarily, but none was ever "Macedonia". The theft of Philip and Alexander by a land that was never Macedonia cannot be justified.

The traditions of ancient Paionia could be adopted by the current residents of that geographical area with considerable justification. But the extension of the geographic term "Macedonia" to cover southern Yugoslavia cannot. Even in the late 19th century, this misuse implied unhealthy territorial aspirations.

The same motivation is to be seen in school maps that show the pseudo-greater Macedonia, stretching from Skopje to Mt. Olympus and labeled in Slavic. The same map and its claims are in calendars, bumper stickers, bank notes, etc., that have been circulating in the new state ever since it declared its independence from Yugoslavia in 1991. Why would a poor land-locked new state attempt such historical nonsense? Why would it brazenly mock and provoke its neighbor?

However one might like to characterize such behavior, it is clearly not a force for historical accuracy, nor for stability in the Balkans. It is sad that the United States of America has abetted and encouraged such behavior.

We call upon you, Mr. President, to help - in whatever ways you deem appropriate - the government in Skopje to understand that it cannot build a national identity at the expense of historic truth. Our common international society cannot survive when history is ignored, much less when history is fabricated.



Sincerely,


NAME TITLE INSTITUTION



Harry C. Avery, Professor of Classics, University of Pittsburgh (USA)

Dr. Dirk Backendorf. Akademie der Wissenschaften und der Literatur Mainz (Germany)

Elizabeth C. Banks, Associate Professor of Classics (ret.), University of Kansas (USA)

Luigi Beschi, professore emerito di Archeologia Classica, Università di Firenze (Italy)

Josine H. Blok, professor of Ancient History and Classical Civilization, Utrecht University (The Netherlands)

Alan Boegehold, Emeritus Professor of Classics, Brown University (USA)

Efrosyni Boutsikas, Lecturer of Classical Archaeology, University of Kent (UK)

Keith Bradley, Eli J. and Helen Shaheen Professor of Classics, Concurrent Professor of History, University of Notre Dame (USA)

Stanley M. Burstein, Professor Emeritus, California State University, Los Angeles (USA)

Francis Cairns, Professor of Classical Languages, The Florida State University (USA)

John McK. Camp II, Agora Excavations and Professor of Archaeology, ASCSA, Athens (Greece)

Paul Cartledge, A.G. Leventis Professor of Greek Culture, University of Cambridge (UK)

Paavo Castrén, Professor of Classical Philology Emeritus, University of Helsinki (Finland)

William Cavanagh, Professor of Aegean Prehistory, University of Nottingham (UK)

Angelos Chaniotis, Professor, Senior Research Fellow, All Souls College, Oxford (UK)

Paul Christesen, Professor of Ancient Greek History, Dartmouth College (USA)

Ada Cohen, Associate Professor of Art History, Dartmouth College (USA)

Randall M. Colaizzi, Lecturer in Classical Studies, University of Massachusetts-Boston (USA)

Kathleen M. Coleman, Professor of Latin, Harvard University (USA)

Michael B. Cosmopoulos, Ph.D., Professor and Endowed Chair in Greek Archaeology, University of Missouri-St. Louis (USA)

Kevin F. Daly, Assistant Professor of Classics, Bucknell University (USA)

Wolfgang Decker, Professor emeritus of sport history, Deutsche Sporthochschule, Köln (Germany)

Luc Deitz, Ausserplanmässiger Professor of Mediaeval and Renaissance Latin, University of Trier (Germany), and Curator of manuscripts and rare books, National Library of Luxembourg (Luxembourg)

Michael Dewar, Professor of Classics, University of Toronto (Canada)

John D. Dillery, Associate Professor of Classics, University of Virginia (USA)

Sheila Dillon, Associate Professor, Depts. of Art, Art History & Visual Studies and Classical Studies, Duke University (USA)

Douglas Domingo-Forasté, Professor of Classics, California State University, Long Beach (USA)

Pierre Ducrey, professeur honoraire, Université de Lausanne (Switzerland)

Roger Dunkle, Professor of Classics Emeritus, Brooklyn College, City University of New York (USA)

Michael M. Eisman, Associate Professor Ancient History and Classical Archaeology, Department of History, Temple University (USA)

Mostafa El-Abbadi, Professor Emeritus, University of Alexandria (Egypt)

R. Malcolm Errington, Professor für Alte Geschichte (Emeritus) Philipps-Universität, Marburg (Germany)

Panagiotis Faklaris, Assistant Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Denis Feeney, Giger Professor of Latin, Princeton University (USA)

Elizabeth A. Fisher, Professor of Classics and Art History, Randolph-Macon College (USA)

Nick Fisher, Professor of Ancient History, Cardiff University (UK)

R. Leon Fitts, Asbury J Clarke Professor of Classical Studies, Emeritus, FSA, Scot., Dickinson Colllege (USA)

John M. Fossey FRSC, FSA, Emeritus Professor of Art History (and Archaeology), McGill Univertsity, Montreal, and Curator of Archaeology, Montreal Museum of Fine Arts (Canada)

Robin Lane Fox, University Reader in Ancient History, New College, Oxford (UK)

Rainer Friedrich, Professor of Classics Emeritus, Dalhousie University, Halifax, N.S. (Canada)

Heide Froning, Professor of Classical Archaeology, University of Marburg (Germany)

Peter Funke, Professor of Ancient History, University of Muenster (Germany)

Traianos Gagos, Professor of Greek and Papyrology, University of Michigan (USA)

Robert Garland, Roy D. and Margaret B. Wooster Professor of the Classics, Colgate University, Hamilton NY (USA)

Douglas E. Gerber, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Western Ontario (Canada)

Hans R. Goette, Professor of Classical Archaeology, University of Giessen (Germany); German Archaeological Institute, Berlin (Germany)

Sander M. Goldberg, Professor of Classics, UCLA (USA)

Erich S. Gruen, Gladys Rehard Wood Professor of History and Classics, Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Christian Habicht, Professor of Ancient History, Emeritus, Institute for Advanced Study, Princeton (USA)

Donald C. Haggis, Nicholas A. Cassas Term Professor of Greek Studies, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Judith P. Hallett, Professor of Classics, University of Maryland, College Park, MD (USA)

Prof. Paul B. Harvey, Jr. Head, Department of Classics and Ancient Mediterranean Studies, The Pennsylvania State University (USA)

Eleni Hasaki, Associate Professor of Classical Archaeology, University of Arizona (USA)

Miltiades B. Hatzopoulos, Director, Research Centre for Greek and Roman Antiquity, National Research Foundation, Athens (Greece)

Wolf-Dieter Heilmeyer, Prof. Dr., Freie Universität Berlin und Antikensammlung der Staatlichen Museen zu Berlin (Germany)

Steven W. Hirsch, Associate Professor of Classics and History, Tufts University (USA)

Karl-J. Hölkeskamp, Professor of Ancient History, University of Cologne (Germany)

Frank L. Holt, Professor of Ancient History, University of Houston (USA)

Dan Hooley, Professor of Classics, University of Missouri (USA)

Meredith C. Hoppin, Gagliardi Professor of Classical Languages, Williams College, Williamstown, MA (USA)

Caroline M. Houser, Professor of Art History Emerita, Smith College (USA) and Affiliated Professor, University of Washington (USA)

Georgia Kafka, Visiting Professor of Modern Greek Language, Literature and History, University of New Brunswick (Canada)

Anthony Kaldellis, Professor of Greek and Latin, The Ohio State University (USA)

Andromache Karanika, Assistant Professor of Classics, University of California, Irvine (USA)

Robert A. Kaster, Professor of Classics and Kennedy Foundation Professor of Latin, Princeton University (USA)

Vassiliki Kekela, Adjunct Professor of Greek Studies, Classics Department, Hunter College, City University of New York (USA)

Dietmar Kienast, Professor Emeritus of Ancient History, University of Duesseldorf (Germany)

Karl Kilinski II, University Distinguished Teaching Professor, Southern Methodist University (USA)

Dr. Florian Knauss, associate director, Staatliche Antikensammlungen und Glyptothek Muenchen (Germany)

Denis Knoepfler, Professor of Greek Epigraphy and History, Collège de France (Paris)

Ortwin Knorr, Associate Professor of Classics, Willamette University (USA)

Robert B. Koehl, Professor of Archaeology, Department of Classical and Oriental Studies Hunter College, City University of New York (USA)

Georgia Kokkorou-Alevras, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Ann Olga Koloski-Ostrow, Associate Professor and Chair, Department of Classical Studies, Brandeis University (USA)

Eric J. Kondratieff, Assistant Professor of Classics and Ancient History, Department of Greek & Roman Classics, Temple University

Haritini Kotsidu, Apl. Prof. Dr. für Klassische Archäologie, Goethe-Universität, Frankfurt/M. (Germany)

Lambrini Koutoussaki, Dr., Lecturer of Classical Archaeology, University of Zürich (Switzerland)

David Kovacs, Hugh H. Obear Professor of Classics, University of Virginia (USA)

Peter Krentz, W. R. Grey Professor of Classics and History, Davidson College (USA)

Friedrich Krinzinger, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of Vienna (Austria)

Michael Kumpf, Professor of Classics, Valparaiso University (USA)

Donald G. Kyle, Professor of History, University of Texas at Arlington (USA)

Prof. Dr. Dr. h.c. Helmut Kyrieleis, former president of the German Archaeological Institute, Berlin (Germany)

Gerald V. Lalonde, Benedict Professor of Classics, Grinnell College (USA)

Steven Lattimore, Professor Emeritus of Classics, University of California, Los Angeles (USA)

Francis M. Lazarus, President, University of Dallas (USA)

Mary R. Lefkowitz, Andrew W. Mellon Professor in the Humanities, Emerita, Wellesley College (USA)

Iphigeneia Leventi, Assistant Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly (Greece)

Daniel B. Levine, Professor of Classical Studies, University of Arkansas (USA)

Christina Leypold, Dr. phil., Archaeological Institute, University of Zurich (Switzerland)

Vayos Liapis, Associate Professor of Greek, Centre d'Études Classiques & Département de Philosophie, Université de Montréal (Canada)

Hugh Lloyd-Jones, Professor of Greek Emeritus, University of Oxford (UK)

Yannis Lolos, Assistant Professor, History, Archaeology, and Anthropology, University of Thessaly (Greece)

Stanley Lombardo, Professor of Classics, University of Kansas, USA

Anthony Long, Professor of Classics and Irving G. Stone Professor of Literature, University of California, Berkeley (USA)

Julia Lougovaya, Assistant Professor, Department of Classics, Columbia University (USA)

A.D. Macro, Hobart Professor of Classical Languages emeritus, Trinity College (USA)

John Magee, Professor, Department of Classics, Director, Centre for Medieval Studies, University of Toronto (Canada)

Dr. Christofilis Maggidis, Associate Professor of Archaeology, Dickinson College (USA)

Jeannette Marchand, Assistant Professor of Classics, Wright State University, Dayton, Ohio (USA)

Richard P. Martin, Antony and Isabelle Raubitschek Professor in Classics, Stanford University

Maria Mavroudi, Professor of Byzantine History, University of California, Berkeley (USA)

Alexander Mazarakis Ainian, Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly (Greece)

James R. McCredie, Sherman Fairchild Professor emeritus; Director, Excavations in Samothrace Institute of Fine Arts, New York University (USA)

James C. McKeown, Professor of Classics, University of Wisconsin-Madison (USA)

Robert A. Mechikoff, Professor and Life Member of the International Society of Olympic Historians, San Diego State University (USA)

Andreas Mehl, Professor of Ancient History, Universitaet Halle-Wittenberg (Germany)

Harald Mielsch, Professor of Classical Archeology, University of Bonn (Germany)

Stephen G. Miller, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Phillip Mitsis, A.S. Onassis Professor of Classics and Philosophy, New York University (USA)

Peter Franz Mittag, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany)

David Gordon Mitten, James Loeb Professor of Classical Art and Archaeology, Harvard University (USA)

Margaret S. Mook, Associate Professor of Classical Studies, Iowa State University (USA)

Anatole Mori, Associate Professor of Classical Studies, University of Missouri- Columbia (USA)

Jennifer Sheridan Moss, Associate Professor, Wayne State University (USA)

Ioannis Mylonopoulos, Assistant Professor of Greek Art History and Archaeology, Columbia University, New York (USA).

Richard Neudecker, PD of Classical Archaeology, Deutsches Archäologisches Institut Rom (Italy)

James M.L. Newhard, Associate Professor of Classics, College of Charleston (USA)

Carole E. Newlands, Professor of Classics, University of Wisconsin, Madison (USA)

John Maxwell O'Brien, Professor of History, Queens College, City University of New York (USA)

James J. O'Hara, Paddison Professor of Latin, The University of North Carolina, Chapel Hill (USA)

Martin Ostwald, Professor of Classics (ret.), Swarthmore College and Professor of Classical Studies (ret.), University of Pennsylvania (USA)

Olga Palagia, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Vassiliki Panoussi, Associate Professor of Classical Studies, The College of William and Mary (USA)

Maria C. Pantelia, Professor of Classics, University of California, Irvine (USA)

Pantos A.Pantos, Adjunct Faculty, Department of History, Archaeology and Social Anthropology, University of Thessaly (Greece)

Anthony J. Papalas, Professor of Ancient History, East Carolina University (USA)

Nassos Papalexandrou, Associate Professor, The University of Texas at Austin (USA)

Polyvia Parara, Visiting Assistant Professor of Greek Language and Civilization, Department of Classics, Georgetown University (USA)

Richard W. Parker, Associate Professor of Classics, Brock University (Canada)

Robert Parker, Wykeham Professor of Ancient History, New College, Oxford (UK)

Anastasia-Erasmia Peponi, Associate Professor of Classics, Stanford University (USA)

Jacques Perreault, Professor of Greek archaeology, Université de Montréal, Québec (Canada)

Yanis Pikoulas, Associate Professor of Ancient Greek History, University of Thessaly (Greece)

John Pollini, Professor of Classical Art & Archaeology, University of Southern California (USA)

David Potter, Arthur F. Thurnau Professor of Greek and Latin. The University of Michigan (USA)

Robert L. Pounder, Professor Emeritus of Classics, Vassar College (USA)

Nikolaos Poulopoulos, Assistant Professor in History and Chair in Modern Greek Studies, McGill University (Canada)

William H. Race, George L. Paddison Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

John T. Ramsey, Professor of Classics, University of Illinois at Chicago (USA)

Karl Reber, Professor of Classical Archaeology, University of Lausanne (Switzerland)

Rush Rehm, Professor of Classics and Drama, Stanford University (USA)

Werner Riess, Associate Professor of Classics, The University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Robert H. Rivkin, Ancient Studies Department, University of Maryland Baltimore County (USA)

Barbara Saylor Rodgers, Professor of Classics, The University of Vermont (USA)

Robert H. Rodgers. Lyman-Roberts Professor of Classical Languages and Literature, University of Vermont (USA)

Nathan Rosenstein, Professor of Ancient History, The Ohio State University (USA)

John C. Rouman, Professor Emeritus of Classics, University of New Hampshire, (USA)

Dr. James Roy, Reader in Greek History (retired), University of Nottingham (UK)

Steven H. Rutledge, Associate Professor of Classics, Department of Classics, University of Maryland, College Park (USA)

Christina A. Salowey, Associate Professor of Classics, Hollins University (USA)

Guy D. R. Sanders, Resident Director of Corinth Excavations, The American School of Classical Studies at Athens (Greece)

Theodore Scaltsas, Professor of Ancient Greek Philosophy, University of Edinburgh (UK)

Thomas F. Scanlon, Professor of Classics, University of California, Riverside (USA)

Bernhard Schmaltz, Prof. Dr. Archäologisches Institut der CAU, Kiel (Germany)

Rolf M. Schneider, Professor of Classical Archaeology, Ludwig-Maximilians- Universität München (Germany)

Peter Scholz, Professor of Ancient History and Culture, University of Stuttgart (Germany)

Christof Schuler, director, Commission for Ancient History and Epigraphy of the German Archaeological Institute, Munich (Germany)

Paul D. Scotton, Assoociate Professor Classical Archaeology and Classics, California State University Long Beach (USA)

Danuta Shanzer, Professor of Classics and Medieval Studies, The University of Illinois at Urbana-Champaign and Fellow of the Medieval Academy of America (USA)

James P. Sickinger, Associate Professor of Classics, Florida State University (USA)

Marilyn B. Skinner 
Professor of Classics, 
University of Arizona (USA)

Niall W. Slater, Samuel Candler Dobbs Professor of Latin and Greek, Emory University (USA)

Peter M. Smith, Associate Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

Dr. Philip J. Smith, Research Associate in Classical Studies, McGill University (Canada)

Susan Kirkpatrick Smith Assistant Professor of Anthropology Kennesaw State University (USA)

Antony Snodgrass, Professor Emeritus of Classical Archaeology, University of Cambridge (UK)

Theodosia Stefanidou-Tiveriou, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece).

Andrew Stewart, Nicholas C. Petris Professor of Greek Studies, University of California, Berkeley (USA)

Oliver Stoll, Univ.-Prof. Dr., Alte Geschichte/ Ancient History,Universität Passau (Germany)

Richard Stoneman, Honorary Fellow, University of Exeter (England)

Ronald Stroud, Klio Distinguished Professor of Classical Languages and Literature Emeritus, University of California, Berkeley (USA)

Sarah Culpepper Stroup, Associate Professor of Classics, University of Washington (USA)

Nancy Sultan, Professor and Director, Greek & Roman Studies, Illinois Wesleyan University (USA)

David W. Tandy, Professor of Classics, University of Tennessee (USA)

James Tatum, Aaron Lawrence Professor of Classics, Dartmouth College

Martha C. Taylor, Associate Professor of Classics, Loyola College in Maryland

Petros Themelis, Professor Emeritus of Classical Archaeology, Athens (Greece)

Eberhard Thomas, Priv.-Doz. Dr.,Archäologisches Institut der Universität zu Köln (Germany)

Michalis Tiverios, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Michael K. Toumazou, Professor of Classics, Davidson College (USA)

Stephen V. Tracy, Professor of Greek and Latin Emeritus, Ohio State University (USA)

Prof. Dr. Erich Trapp, Austrian Academy of Sciences/Vienna resp. University of Bonn (Germany)

Stephen M. Trzaskoma, Associate Professor of Classics, University of New Hampshire (USA)

Vasiliki Tsamakda, Professor of Christian Archaeology and Byzantine History of Art, University of Mainz (Germany)

Christopher Tuplin, Professor of Ancient History, University of Liverpool (UK)

Gretchen Umholtz, Lecturer, Classics and Art History, University of Massachusetts, Boston (USA)

Panos Valavanis, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)

Athanassios Vergados, Visiting Assistant Professor of Classics, Franklin & Marshall College, Lancaster, PA

Christina Vester, Assistant Professor of Classics, University of Waterloo (Canada)

Emmanuel Voutiras, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)

Speros Vryonis, Jr., Alexander S. Onassis Professor (Emeritus) of Hellenic Civilization and Culture, New York University (USA)

Michael B. Walbank, Professor Emeritus of Greek, Latin & Ancient History, The University of Calgary (Canada)

Bonna D. Wescoat, Associate Professor, Art History and Ancient Mediterranean Studies, Emory University (USA)

E. Hector Williams, Professor of Classical Archaeology, University of British Columbia (Canada)

Roger J. A. Wilson, Professor of the Archaeology of the Roman Empire, and Director, Centre for the Study of Ancient Sicily, University of British Columbia, Vancouver (Canada)

Engelbert Winter, Professor for Ancient History, University of Münster (Germany)

Timothy F. Winters, Ph.D. Alumni Assn. Distinguished Professor of Classics, Austin Peay State University (USA)

Michael Zahrnt, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany)

Paul Zanker, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Munich (Germany)



200 signatures as of May 18th 2009.

Macedonia Evidence | Barack Obama (27 May 2009)

http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html

http://snipurl.com/ivg50

Documentation for the Letter to President Barack Obama



misappropriation . . . . of Alexander the Great: More recently even Alexander's father, Philip, has also been abducted:

"When Macedonia renamed Skopje airport for Alexander the Great in 2007, this seemed a one-off to annoy Greece. More recently, however, the government has broadened a policy the opposition calls "antiquisation". The main road to Greece has been renamed for Alexander and the national sports stadium named after his father, and plans are afoot to erect a huge statue of Alexander in central Skopje."

The Economist April 2, 2009

Even the popular but supposedly serious periodical Archaeology, a publication of the Archaeological Institute of America, has recently (January-February 2009) published an article with the name "Owning Alexander: Modern Macedonia lays its claim to the ancient conqueror's legacy."



called Paionia in antiquity: The geographic situation is made clear by Livy's account of the creation of the Roman province of Macedonia in 146 B.C. (Livy 45.29.7 and 45.29.12). The land north of Mt. Barnous and Mt. Orbelos was inhabited by Paionians. The natural barrier formed by these mountains must be acknowledged. Barnous (modern Voras or Kaimaktsalan) reaches a height of 2524 meters, while Orbelos (the whole range extending to east and west of the Strymon; the western ridge is the modern Beles or Kerkini with a height of 1474 meters) has a maximum height toward the east of 2211 meters.

Strabo (7. frag 4), writing a few years before the birth of Christ, is even more succinct in saying that Paionia was north of Macedonia and the only connection from one to the other was (and is today) through the narrow gorge of the Axios (or Vardar) River.





does not form a line of communication: M. Sivignon, in M. Sakellariou (ed) Macedonia (Athens 1982) 15.



subdued by Philip II: Diodorus Siculus 16.4.2 See also Demosthenes (Olynthian 1.23) who tells us that they were "enslaved" by the Macedonian Philip and clearly, therefore, not Macedonians. Isokrates (5.23) makes the same point.



for at least 2,500 years: See, for example, Herodotus 5.17, 7.128, et alibi.



about a millennium after the death of Alexander: For the first appearance of the Slavs in the Balkans in the mid-6th century after Christ, see Walter Pohl, "Justinian and the Barbarian Kingdoms," in Michael Maas (ed.), Age of Justinian (Cambridge 2005) 469-471; for their devastating path through Greece in the 580's, see Anna Avramea, Le Péloponnèse du IVe au VIIIe siècle, changements et persistances (Paris 1997) 67-80



thoroughly and indisputably Greek: In the words of the father of history "I happen to know that [the forefathers of Alexander] are Greek" (Herodotus 5.22). The date of when Alexander I competed at Olympia is not sure, but it certainly occurred between 504 and 496 B.C. He established his Hellenic roots by tracing his ancestors back to Argos and, ultimately to Herakles. Hence the coins with the head of Herakles wearing the skin of the Nemean Lion from Archelaos and Amyntas, among others.





Euripides – who died and was buried in Macedonia: Thucydides apud Pal. Anth. 7.45; Pausanias 1.2.2; Diodorus Siculus 13.103. Some modern scholars doubt this tradition, but not that Euripides spent time in Macedonia.



Philip, won several equestrian victories at Olympia and Delphi: Plutarch, Alexander 3.9 and 4.9; Moralia 105A. Philip advertised his victories, and therefore his Greekness, by minting coins commemorating those victories. Below is a silver coin with the head of Olympian Zeus on the front and Philip's victorious horse on the reverse, labeled with his name "of Philip" in Greek. A gold coin with the head of Apollo of Delphi on the front, and Philip's winning two-horse chariot on the reverse, again labeled with his name "of Philip" in Greek.



............



conduct the Pythian Games: Diodorus Siculus 16.60.2



delegation from Athens: See, inter alios, Demosthenes, De Falsa Legatione, and Aischines, De Legatione. It is the tirades of Demosthenes against Philip (e.g. 9.30-35 in which he calls Philip not only "not a Greek, nor related to a Greek, nor even a barbarian from someplace that can be called good") that have given rise to the notion that the Macedonians were not Greek, but Demosthenes tended to call all his enemies barbarian, even fellow Athenians (e.g. 21.150).



Another northern Greek, Aristotle: Because Aristotle's native city, Stageira, was established in the 7th century B.C. before the Macedonians had developed their kingdom, Aristotle cannot be called a native Macedonian, although his father, Nikomachos, was the friend and doctor of Amyntas III (393-369) according to Diogenes Laertius 5.1. Philip later, as a part of his conquest of the whole of the Chalkidike in 348 B.C. (Demosthenes, 19.266) , seems to have laid waste to Stageira, but rebuilt it in 342 B.C. at Aristotle's request (Diogenes Laertius 5.4). Clearly the relationship between him and Macedonia was close.



tutor of Alexander: Diogenes Laertius 5.4; Plutarch, Alexander 7.2-8.1. Aristotle also taught a number of Alexander's peers and comrades, some of whom later became kings like Ptolemy of Egypt.







classroom which can still be seen: A spacious room cut back into natural bed rock with cuttings for roof supports and a bench for the students is easily repeopled in the visitor's imagination with Aristotle standing in the middle and Alexander and his pals on the bench.

It was Aristotle who advised Alexander to "treat the Greeks as if he were their leader, other peoples as if he were their master" (Plutarch, On the Fortune of Alexander 329B). In the event, Alexander did not take this advice for his only wives were non-Greek orientals.



Aristotle's edition of Homer: Plutarch, Alexander 8.2



founding cities and establishing centers of learning: Although cities like Pergamon and Alexandria in Egypt became major cultural centers under the successors of Alexander (the Attalids and the Ptolemies, respectively), it was Alexander who laid their foundations. See Diodorus Siculus 20.20.1 and Justin 13.2, and Arrian 3.1.5, respectively.



as far away as Afghanistan: Excavations at Ai Khanoum on the northern border of modern Afghanistan have produced great quantities of Greek inscriptions and even the remnants of a philosophical treatise originally on papyrus. One of the most interesting is the base of a dedication by one Klearchos, perhaps the known student of Aristotle, that records his bringing to this new Greek city, Alexandria on the Oxus, the traditional maxims from the shrine of Apollo at Delphi concerning the five ages of man:

* In childhood, seemliness
* In youth, self-control
* In middle age, justice
* In old age, wise council
* In death, painlessness





Klearchos inscription, ca. 300 B.C., now in Kabul Museum



For further information about the Greekness of Ai Khanoum, see Robin Lane Fox, The Search for Alexander (London 1980) 425-433, and figures on pages 390-393, and elsewhere; and Paul Bernard, Les fouilles d'Ai Khanum (Paris 1973).



Slavs and their language were nowhere near Alexander or his homeland until 1000 years later: see above.



The ancient Paionians: The ancient Paionians may have been of Hellenic stock, but relatively little is known about them, partly because "no Paionian Philip ever dominated Greece, and no Paionian Alexander ever conquered the known world" ( Irwin L. Merker, "The Ancient Kingdom of Paionia," Balkan Studies 6 (1965) 35).

Nonetheless, they appear already in the Trojan War (albeit on the Trojan side; Homer, Iliad 2.848-850, 16.287-291, 17.348-351). Their confrontation with the Persians is recorded by Herodotus (5.1, 12-17). They fought against Philip who subdued them and with Alexander against the Persians, especially in the Battle of Gaugamela in 331 B.C. (Quintus Curtius, History of Alexander 4.9.24-25.

They enjoyed, even under the Macedonians, a certain degree of autonomy as is shown by their negotiations with Athens (IG II2 127) and the many coins minted under a series of Paionian kings, whose names are Greek and inscribed in Greek on the coins. See, for example, the following silver issue of Patraos, probably depicting the slaying of a Persian satrap by the Paionian Ariston as told by Quintus Curtius (see above):





Even more significantly for the assimilation of Paionia into the Greek world are the dedications of statues of Paionian kings made at Delphi and Olympia, and especially the bronze head of a Paionian bison, also at Delphi. See BCH 1950:22, Inschriften von Olympia 303; and Pausanias 10.13.1, respectively.



Greekish: No Paionians are recorded as victors in the Olympic or other Panhellenic games. This may, of course, be a reflection of a lack of athletic ability rather than a lack of Greekness.



territorial aspirations: We would note that in 1929, in an effort to submerge unruly local identities into a unified Yugoslav nation, King Alexander of Yugoslavia named the region the Vardarska province, after the major river that runs through it. See, for example, the Yugoslav stamp of 1939 with the ancient Paionia labeled with the name Vardarska.





This effort to reduce ethnic tensions was rescinded by Tito, who used the "Macedonian" identity as leverage against Yugoslavia's Greek and Bulgarian neighbors. The (mis)use of the name Macedonia at that time was recognized by the United States State Department in a dispatch of December 26, 1944, by then U.S. Secretary of State Edward Stettinius:



"The Department [of State] has noted with considerable apprehension increasing propaganda rumors and semi-official statements in favor of an autonomous Macedonia, emanating principally from Bulgaria, but also from Yugoslav Partisan and other sources, with the implication that Greek territory would be included in the projected state. This government considers talk of Macedonian "nation", Macedonian "Fatherland", or Macedonian "national consciousness" to be unjustified demagoguery representing no ethnic nor political reality, and sees in its present revival a possible cloak for aggressive intentions against Greece."

[Source: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii,

Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec1944)]



school maps:



This map shows the "real" Macedonia (in Slavic) which includes ancient Paionia, the Greek province of Macedonia (the historical Macedonia), and a part of southwestern Bulgaria (which was also inhabited by Paionian tribes in ancient times).





Other maps, such as this one above in an 8th grade history book in 2005, maintain that, as of 1913 and thereafter, "Macedonia" included parts occupied by Albania (yellow), Bulgaria (purple), and Greece (red).



bank notes:



The White Tower of Thessalonike in Greek Macedonia, fronting onto the Aegean Sea, is the central decoration of this note printed in Skopje in 1991.



mock and provoke its neighbor: An apt analogy is at hand if we imagine a certain large island off the southeast coast of the United States re-naming itself Florida, emblazoning its currency with images of Disney World and distributing maps showing the "Greater Florida".



characterize such behavior: "'It is nuts,' sighs one diplomat" (The Economist April 2, 2009).

Αγαπητός Πρόεδρος Obama , οι μελετητές υπογεγραμμένων της graeco-ρωμαϊκής αρχαιότητας, με σεβασμό ζητάμε να επεμβετε για να καθαρίσετε επάνω μερικά από τα ιστορικά συντρίμμια αφήνω στη νοτιοανατολική Ευρώπη από τις προηγούμενες ΗΠΑ. διοίκηση. Στις 4 Νοεμβρίου 2004, δύο ημέρες μετά από την επανεκλογή του Προέδρου George W. Ο Μπους, η διοίκησή του αναγνώρισε μονομερώς τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας.» Αυτή η δράση όχι μόνο κατάργησε το γεωγραφικό και ιστορικό γεγονός, αλλά επίσης έχει εξαπολύσει μια επικίνδυνη επιδημία του ιστορικού ρεβιζιονισμού, του οποίου το προφανέστερο σύμπτωμα είναι η κατάχρηση από την κυβέρνηση σε Skopje του διασημότερου των Μακεδόνων, Αλέξανδρος ο μεγάλος. Πιστεύουμε ότι αυτή η ανοησία έχει πάει πάρα πολύ μακριά, και ότι οι ΗΠΑ. δεν έχει καμία επιχείρηση στην υποστήριξη της ανατροπής της ιστορίας. Αναθεωρήστε τα γεγονότα. (Η τεκμηρίωση για αυτά τα γεγονότα [εδώ σε λιπαρό] μπορεί να βρεθεί συνημμένη και σε: http://macedonia-evidence.org/documentation.html) που το έδαφος εν λόγω, με το σύγχρονο κεφάλαιό του σε Skopje, κλήθηκε Paionia στην αρχαιότητα. Mts. Το Barnous και Orbelos (που διαμορφώνουν σήμερα τα βόρεια όρια της Ελλάδας) παρέχουν ένα φυσικό εμπόδιο που χώρισε, και χωρίζει, Μακεδονία από το βόρειο γείτονά του. Η μόνη πραγματική σύνδεση είναι κατά μήκος του ποταμού Axios/Vardar και ούτε αυτή η κοιλάδα «δεν διαμορφώνει μια γραμμή επικοινωνίας επειδή διαιρείται με τα φαράγγια. » Ενώ είναι αλήθεια ότι το Paionians κατακτήθηκε από το Philip ΙΙ, πατέρας του Αλεξάνδρου, σε 358 Π.Χ. δεν ήταν Μακεδόνες και δεν έζησαν στη Μακεδονία. Επιπλέον, παραδείγματος χάριν, οι Αιγύπτιοι, που κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο, μπορεί να είχαν κυβερνηθεί από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένης της διάσημης Κλεοπάτρας, αλλά δεν ήταν ποτέ Μακεδόνες οι ίδιοι, και η Αίγυπτος δεν κλήθηκε ποτέ Μακεδονία. Μάλλον, μακεδονικοί Έλληνες της Μακεδονίας και έχουν βρεθεί για τουλάχιστον 2.500 έτη ακριβώς όπου η επαρχία των σύγχρονων ελληνικών της Μακεδονίας είναι. Ακριβώς αυτή η ίδια σχέση ισχύει για το Attica και αθηναϊκούς Έλληνες, Argos και Argive Έλληνες, Corinth και κορινθιακούς Έλληνες, κ.λπ. Δεν καταλαβαίνουμε πώς οι σύγχρονοι κάτοικοι αρχαίου Paionia, οι οποίοι μιλούν σλαβικό - μια γλώσσα που εισάγεται στα Βαλκάνια για μια χιλιετία μετά από το θάνατο του Αλεξάνδρου - μπορούν να τον απαιτήσουν ως εθνικό ήρωα τους. Ο Αλέξανδρος ο μεγάλος ήταν λεπτομερώς και αναμφισβήτητα ελληνικά. Ο μεγάλος-μεγάλος παππούς του, Αλέξανδρος I, ανταγωνίστηκε στους ολυμπιακούς αγώνες όπου η συμμετοχή περιορίστηκε σε Έλληνες. Ακόμη και ενώπιον του Αλεξάνδρου I, οι Μακεδόνες επισήμαναν την καταγωγή τους σε Argos, και πολλοί από τους βασιλιάδες τους χρησιμοποίησαν τον προϊστάμενο Herakles - ο πεμπτουσιακός ελληνικός ήρωας - στα νομίσματά τους. Euripides - ποιος πέθανε και θάφτηκε στη Μακεδονία έγραψε το παιχνίδι του Archelaos προς τιμή το μεγάλος-θείο του Αλεξάνδρου, και στα ελληνικά. Ενώ στη Μακεδονία, Euripides έγραψε επίσης το Bacchai, πάλι στα ελληνικά. Πιθανώς το μακεδονικό ακροατήριο θα μπορούσε να καταλάβει τι έγραψε και τι άκουσαν. Ο πατέρας του Αλεξάνδρου, Philip, κέρδισε διάφορες ιππικές νίκες στην Ολυμπία και τους Δελφούς, τα δύο τα πιό ελληνικότα όλων των αδύτων στην αρχαία Ελλάδα όπου μη-Έλληνες δεν είχαν την άδεια για να ανταγωνιστούν. Σημαντικότερα, ο Philip διορίστηκε για να διευθύνει τα παιχνίδια Pythian στους Δελφούς σε 346 Π.Χ. Με άλλα λόγια, ο Αλέξανδρος ο μεγάλος πατέρας και οι πρόγονοί του ήταν λεπτομερώς ελληνικά. Τα ελληνικά ήταν η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε από το Δημοσθένης και την αντιπροσωπεία του από την Αθήνα όταν πλήρωσαν τις επισκέψεις στο Philip, επίσης σε 346 Π.Χ. Τα ένα άλλα βόρεια ελληνικά, Αριστοτέλης, πήγαν μακριά να μελετήσουν για σχεδόν 20 έτη στην ακαδημία Πλάτωνα. Αριστοτέλης επέστρεψε στη συνέχεια στη Μακεδονία και έγινε ο δάσκαλος του Αλεξάνδρου ΙΙΙ. Χρησιμοποίησαν τα ελληνικά στην τάξη τους που μπορεί ακόμα να δει κοντά σε Naoussa στη Μακεδονία. Ο Αλέξανδρος έφερε με τον σε όλη την έκδοση του Αριστοτέλη κατακτήσεών του Iliad Ομήρου. Ο Αλέξανδρος διέδωσε επίσης την ελληνικούς γλώσσα και τον πολιτισμό σε όλη την αυτοκρατορία του, που ιδρύει τις πόλεις και που ιδρύει τα κέντρα της εκμάθησης. Ως εκ τούτου επιγραφές σχετικά με τέτοια χαρακτηριστικά ελληνικά όργανα όπως το γυμνάσιο βρίσκεται τόσο μακρινό όσο Αφγανιστάν. Όλοι γράφονται στα ελληνικά. Οι ερωτήσεις ακολουθούν: Γιατί ήταν ελληνικά το LINGUA - franca όλο πέρα από την αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου εάν ήταν «Μακεδόνας»; Γιατί ήταν η νέα διαθήκη, παραδείγματος χάριν, γραπτή στα ελληνικά; Οι απαντήσεις είναι σαφείς: Ο Αλέξανδρος ο μεγάλος ήταν ελληνικά, μη σλαβικά, και οι Σλάβοι και η γλώσσα τους δεν ήταν πουθενά κοντά στον Αλέξανδρο ή την πατρίδα του μέχρι 1000 έτη αργότερα. Αυτό μας φέρνει πίσω στη γεωγραφική περιοχή γνωστή στην αρχαιότητα ως Paionia. Γιατί οι άνθρωποι που ζει τώρα να κληθούν τους Μακεδόνες και έδαφός τους Μακεδονία; Γιατί θα απεάγαν έναν απολύτως ελληνικό αριθμό και θα τον έκαναν τον εθνικό ήρωα τους; Το αρχαίο Paionians μπορεί ή δεν να είναι ελληνικά, αλλά έγιναν βεβαίως Greekish, και δεν ήταν ποτέ Σλάβοι. Δεν ήταν επίσης Μακεδόνες. Αρχαίο Paionia ήταν ένα μέρος της μακεδονικής αυτοκρατορίας. Έτσι ήταν Ionia και Συρία και Παλαιστίνη και Αίγυπτος και Μεσοποταμία και Babylonia και Bactria και πολύ περισσότεροι. Μπορεί έτσι να είχαν γίνει «μακεδονικά» προσωρινά, αλλά καμία δεν ήταν πάντα «Μακεδονία». Η κλοπή του Philip και του Αλεξάνδρου από ένα έδαφος που δεν ήταν ποτέ Μακεδονία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Οι παραδόσεις αρχαίου Paionia θα μπορούσαν να υιοθετηθούν από τους τρέχοντες κατοίκους εκείνης της γεωγραφικής περιοχής με την ιδιαίτερη αιτιολόγηση. Αλλά η επέκταση του γεωγραφικού όρου «Μακεδονία» για να καλύψει τη νότια Γιουγκοσλαβία δεν μπορεί. Ακόμη και στον πρόσφατο - αιώνας θορίου 19, αυτή η κακή χρήση υπονόησε τις ανθυγειινές εδαφικές φιλοδοξίες. Το ίδιο κίνητρο πρόκειται να δει στους σχολικούς χάρτες που παρουσιάζουν ψευδο-μεγαλύτερη Μακεδονία, εκτειμένος από Skopje στο όρος. Olympus και επονομαζόμενος σε σλαβικό. Ο ίδιος χάρτης και οι αξιώσεις του είναι στα ημερολόγια, τις αυτοκόλλητες ετικέττες προφυλακτήρων, τα τραπεζογραμμάτια, κ.λπ., τα οποία έχουν κυκλοφορήσει στο νέο κράτος από τότε που δήλωσε την ανεξαρτησία του από τη Γιουγκοσλαβία το 1991. Γιατί μια κακή περιβαλλόμενη από ξηρά νέα κατάσταση θα προσπαθούσε τέτοιες ιστορικές αηδίες; Γιατί θα χλεύαζε brazenly και θα προκαλούσε το γείτονά του; Εντούτοις μια δύναμη επιθυμεί να χαρακτηρίσει τέτοια συμπεριφορά, δεν είναι σαφώς μια δύναμη για την ιστορική ακρίβεια, ούτε για τη σταθερότητα στα Βαλκάνια. Είναι λυπημένο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έχουν υποκινήσει και έχουν ενθαρρύνει τέτοια συμπεριφορά. Σας ζητάμε από, ο κ. Πρόεδρος, για να βοηθήσει - με ο, τιδήποτε τρόπους κρίνετε κατάλληλους - την κυβέρνηση σε Skopje για να καταλάβει ότι δεν μπορεί να χτίσει μια εθνική ταυτότητα εις βάρος της ιστορικής αλήθειας. Η κοινή διεθνής κοινωνία μας δεν μπορεί να επιζήσει όταν αγνοείται η ιστορία, πολύ λιγότεροι όταν κατασκευάζεται η ιστορία.

(Ίσως θέλει μια προσαρμογή... )

* ξέχασες να μπολντάρεις την Kafka και τον Kaldellis. Ή μήπως απλώς μοιάζουν ελληνικά τα ονόματα και δεν είναι ??

Όπως και ότι ο φίλος που ζήτησε τη μετάφραση, δεν έχει Μοτζίλλα και μια χαρά θα βγάλει νόημα και έτσι...

Kαι για να βγάλει καλύτερα νόημα (χωρίς να μπερδεύεται με τα αγγλικά που μένουν αμετάφραστα) μπορεί να διαβάσει την επιστολή εδώ

http://akritas-history-of-makedonia.blo ... st.24.html

(είδες που κάποιοι κάθησαν και το έφτιαξαν ?)

Η σελίδα δεν βρέθηκε
Λυπούμαστε αλλά η σελίδα που αναζητάτε στο ιστολόγιο Akritas - ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ δεν υπάρχει.

Κυριακή, 24 Μάϊος 2009
Η Επιστολή των Πανεπιστημιακών προς τον Ομπάμα και στα Ελληνικά

18 Μαΐου, 2009

Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα

Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Λευκός Οίκος

1600 Pennsylvania Avenue, NW

Washington, DC 20500

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Με την παρούσα επιστολή, οι υπογράφοντες ζητούμε με κάθε σεβασμό την παρέμβασή σας για να τακτοποιηθούν συντρίμμια ιστορικής αταξίας που άφησε πίσω της στη νοτιοανατολική Ευρώπη η προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Στις 4 Νοεμβρίου 2004, δύο ημέρες μετά την επανεκλογή του Προέδρου George W. Bush, η κυβέρνησή του ομόφωνα αναγνώρισε τη 'Δημοκρατία της Μακεδονίας'.

Αυτή η πράξη όχι μόνο κατέλυσε γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα, αλλά και έδωσε έναυσμα να ξεσπάσει μια επικίνδυνη επιδημία ιστορικού ρεβιζιονισμού, του οποίου το πιο προφανές σύμπτωμα είναι η καταχρηστική οικειοποίηση από την κυβέρνηση των Σκοπίων του πιο διάσημου Μακεδόνα, του Μέγα Αλέξανδρου.

Πιστεύουμε ότι αυτή η ανοησία έχει ξεπεράσει κάθε όριο και ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καμιά δουλειά να υποστηρίζουν την παραποίηση της ιστορίας. Ας κάνουμε μια ανασκόπηση των δεδομένων. (Η τεκμηρίωση αυτών των δεδομένων που απεικονίζονται εδώ με έντονα γράμματα, βρίσκεται στο http://macedonia-evidence.org/documentation.html).

Η εν λόγω περιοχή, με τη σύγχρονη πρωτεύουσά της τα Σκόπια, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Παιονία. Τα όρη Βαρνούς και Όρβηλος (που σχηματίζουν σήμερα τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας) αποτελούν ένα φυσικό όριο που χώριζε και χωρίζει τη Μακεδονία από τη βόρεια γείτονά της. Η μόνη πραγματική σύνδεση βρίσκεται κατά μήκος του Αξιού/Βαρδάρη ποταμού αλλά ακόμα και αυτή η κοιλάδα 'δε σχηματίζει μία δίοδο επικοινωνίας γιατί τέμνεται από χαράδρες'.

Αν και είναι αλήθεια ότι οι Παίονες υποτάχθηκαν στο Φίλιππο Β΄, πατέρα του Μέγα Αλέξανδρου, το 358 π.Χ., δεν ήταν Μακεδόνες και δεν ζούσαν στη Μακεδονία. Παρομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι που κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο, μπορεί μεν να κυβερνούνταν από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής Κλεοπάτρας, αλλά δεν υπήρξαν ποτέ οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος δεν ονομάστηκε ποτέ Μακεδονία.

Αντίθετα, η Μακεδονία και οι Μακεδόνες Έλληνες βρίσκονταν για τουλάχιστον 2500 χρόνια εκεί ακριβώς όπου είναι η σύγχρονη ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας. Ακριβώς η ίδια σχέση ισχύει για την Αττική και τους Αθηναίους Έλληνες, το Άργος και τους Αργείους Έλληνες, την Κόρινθο και τους Κορίνθιους Έλληνες κ.ο.κ.

Δεν κατανοούμε πώς οι σύγχρονοι κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας, που μιλούν Σλάβικα—μια γλώσσα που εισήχθη στα Βαλκάνια περίπου μια χιλιετία μετά το θάνατο του Αλέξανδρου—μπορούν να διεκδικούν τον Αλέξανδρο για εθνικό τους ήρωα. Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν εξολοκλήρου και αδιαμφισβήτητα Έλληνας. Ο προ-προ-προπάππος του, Αλέξανδρος Α΄, αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου η συμμετοχή επιτρεπόταν μόνο σε Έλληνες.

Ακόμα και πριν από τον Αλέξανδρο Α΄οι Μακεδόνες τοποθετούσαν τις προγονικές τους ρίζες στο Άργος και πολλοί από τους βασιλείς τους χρησιμοποιούσαν την κεφαλή του Ηρακλή—του κατεξοχήν Έλληνα ήρωα-- στα νομίσματά τους.

Ο Ευριπίδης—που πέθανε και θάφτηκε στη Μακεδονία—έγραψε το έργο του Αρχέλαος προς τιμήν του μεγάλου θείου τού Αλέξανδρου και το έγραψε στα ελληνικά. Όσο βρισκόταν στη Μακεδονία, ο Ευριπίδης έγραψε ακόμα τις Βάκχες, επίσης στα ελληνικά. Κατά συνέπεια, το Μακεδονικό κοινό μπορούσε να καταλάβει τι έγραψε και τι άκουγαν.

Ο πατέρας του Αλέξανδρου, Φίλιππος, κέρδισε αρκετές νίκες σε ιππικούς αγώνες στην Ολυμπία και τους Δελφούς, τα δύο πιο ελληνικά από όλα τα ιερά της αρχαίας Ελλάδας, όπου δεν επιτρεπόταν σε μη-Έλληνες να αγωνιστούν. Ακόμα πιο σημαντικό, ο Φίλιππος ορίστηκε διοργανωτής των Πύθιων Αγώνων στους Δελφούς το 346 π.Χ. Με άλλα λόγια, ο πατέρας του Μέγα Αλέξανδρου και οι πρόγονοί του ήταν εξολοκλήρου Έλληνες. Η ελληνική γλώσσα ήταν η γλώσσα που χρησιμοποιούσε ο Δημοσθένης και η πρεσβεία του από την Αθήνα όταν επισκέπτονταν τον Φίλιππο επίσης το 346 π.Χ. Ένας άλλος Έλληνας του Βορρά, ο Αριστοτέλης, πήγε να σπουδάσει για περίπου 20 χρόνια στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Μακεδονία και έγινε ο δάσκαλος του Αλέξανδρου Γ΄. Μιλούσαν Ελληνικά στην σχολή που σώζεται ακόμα και σήμερα κοντά στη Νάουσσα στην Ελληνική Μακεδονία.

Ο Αλέξανδρος είχε μαζί του σε όλες του τις εκστρατείες την έκδοση του Αριστοτέλη της Ιλιάδας του Ομήρου. Ο Αλέξανδρος διέδωσε την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό σε όλη του την αυτοκρατορία, ιδρύοντας πόλεις και εγκαθιστώντας εκπαιδευτικά κέντρα. Εξού και βρίσκουμε επιγραφές που αφορούν χαρακτηριστικούς ελληνικούς θεσμούς όπως είναι το γυμνάσιο τόσο μακριά όσο στο Αφγανιστάν. Είναι γραμμένες στα Ελληνικά.

Προκύπτουν οι εξής ερωτήσεις: Γιατί ήταν η Ελληνική γλώσσα η lingua franca σε όλη την επικράτεια του Αλέξανδρου αν αυτός ήταν ΄Μακεδόνας'; Γιατί γράφτηκε η Καινή Διαθήκη στα Ελληνικά;

Οι απαντήσεις είναι ξεκάθαρες: ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας, όχι Σλάβος, και οι Σλάβοι και η γλώσσα τους δεν σχετίζονταν με τον Αλέξανδρο ή την πατρίδα του παρά 1000 χρόνια αργότερα. Αυτό μας φέρνει πίσω στη γεωγραφική περιοχή που ήταν γνωστή στην αρχαιότητα ως Παιονία. Γιατί οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτήν την περιοχή σήμερα αποκαλούν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και τη χώρα τους Μακεδονία; Γιατί να κλέψουν μια απόλυτα ελληνική μορφή για εθνικό τους ήρωα;

Οι αρχαίοι Παίονες μπορεί να ήταν ή να μην ήταν Έλληνες, πάντως σίγουρα έγιναν ελληνίζοντες, και δεν υπήρξαν ποτέ Σλάβοι. Επίσης δεν ήταν Μακεδόνες. Η αρχαία Παιονία ήταν ένα μέρος του Μακεδονικού κράτους, όπως ήταν η Ιωνία και η Συρία και η Παλαιστίνη και η Αίγυπτος και η Μεσοποταμία και η Βαβυλωνία και η Βακτρία και πολλές άλλες περιοχές. Μπορεί λοιπόν να έγιναν προσωρινά 'Μακεδονικές' αλλά καμιά δεν ήταν ποτέ ΄Μακεδονία΄. Η κλοπή του Φίλιππου και του Αλέξανδρου από μια χώρα που δεν ήταν ποτέ η Μακεδονία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.

Οι παραδόσεις της αρχαίας Παιονίας ωστόσο θα μπορούσαν να υιοθετηθούν από τους τωρινούς κατοίκους αυτής της γεωγραφικής περιοχής με αρκετά αιτιολογικά. Η επέκταση του γεωγραφικού όρου ' Μακεδονία' ώστε να καλύπτει τη νότια Γιουγκοσλαβία δεν μπορεί. Ακόμα και στον ύστερο 19ο αι. αυτή η λάθος χρήση υπονοούσε μη υγιείς εδαφικές βλέψεις.

Το ίδιο κίνητρο βρίσκεται και σε σχολικούς χάρτες που δείχνουν την ψευδο-μεγάλη Μακεδονία να εκτείνεται από τα Σκόπια μέχρι τον Όλυμπο και να επιγράφεται στα Σλαβικά. Ο ίδιος χάρτης και οι διεκδικήσεις του βρίσκεται σε ημερολόγια, αυτοκόλλητα αυτοκινήτων, χαρτονομίσματα κλπ που κυκλοφορούν στο νέο κράτος από τότε που διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Γιουγκοσλαβία το 1991. Γιατί να επιχειρεί μια τέτοια ιστορική ανοησία μια φτωχή νέα χώρα, εσωτερική και περικυκλωμένη από στεριά; Γιατί να κοροϊδεύει θρασύτατα και να προκαλεί τη γείτονά της;

Όπως και να θέλει κανείς να χαρακτηρίσει μια τέτοια συμπεριφορά, σίγουρα δεν πρόκειται για πίεση για ιστορική ακρίβεια, ούτε για σταθερότητα στα Βαλκάνια. Είναι λυπηρό ότι οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει και ενθαρρύνει τέτοια συμπεριφορά. Στρεφόμαστε σε Εσάς, Κύριε Πρόεδρε, για να ξεκαθαρίσετε στην κυβέρνηση των Σκοπίων ότι δεν μπορεί να εισέλθει στην οικογένεια των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ όσο επιχειρεί να οικοδομήσει την εθνική της ταυτότητα εις βάρος της ιστορικής αλήθειας. Η κοινωνία μας από κοινού δεν μπορεί να επιβιώσει όταν η ιστορία αγνοείται, πολύ λιγότερο δε όταν η ιστορία κατασκευάζεται για να εξυπηρετήσει αμφίβολα κίνητρα.

Γιατί όμως βγάζει αυτό;


Μάλλον το λινκ δε δουλεύει...

Kαι μη σου πω να κάνεις και μια μικροαλλαγή και στον τίτλο του θέματος - να σημειώσεις ότι συνοδεύεται από (σωστή και κατανοητή ) μετάφραση...

Η εν λόγω περιοχή, με τη σύγχρονη πρωτεύουσά της τα Σκόπια, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Παιονία. Τα όρη Βαρνούς και Όρβηλος (που σχηματίζουν σήμερα τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας) αποτελούν ένα φυσικό όριο που χώριζε και χωρίζει τη Μακεδονία από τη βόρεια γείτονά της. Η μόνη πραγματική σύνδεση βρίσκεται κατά μήκος του Αξιού/Βαρδάρη ποταμού αλλά ακόμα και αυτή η κοιλάδα 'δε σχηματίζει μία δίοδο επικοινωνίας γιατί τέμνεται από χαράδρες'.

Αν και είναι αλήθεια ότι οι Παίονες υποτάχθηκαν στο Φίλιππο Β΄, πατέρα του Μέγα Αλέξανδρου, το 358 π.Χ., δεν ήταν Μακεδόνες και δεν ζούσαν στη Μακεδονία. Παρομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι που κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο, μπορεί μεν να κυβερνούνταν από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής Κλεοπάτρας, αλλά δεν υπήρξαν ποτέ οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος δεν ονομάστηκε ποτέ Μακεδονία.
...
Δεν κατανοούμε πώς οι σύγχρονοι κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας, που μιλούν Σλάβικα—μια γλώσσα που εισήχθη στα Βαλκάνια περίπου μια χιλιετία μετά το θάνατο του Αλέξανδρου—μπορούν να διεκδικούν τον Αλέξανδρο για εθνικό τους ήρωα. Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν εξολοκλήρου και αδιαμφισβήτητα Έλληνας. Ο προ-προ-προπάππος του, Αλέξανδρος Α΄, αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου η συμμετοχή επιτρεπόταν μόνο σε Έλληνες.
...
Οι αρχαίοι Παίονες μπορεί να ήταν ή να μην ήταν Έλληνες, πάντως σίγουρα έγιναν ελληνίζοντες, και δεν υπήρξαν ποτέ Σλάβοι. Επίσης δεν ήταν Μακεδόνες. Η αρχαία Παιονία ήταν ένα μέρος του Μακεδονικού κράτους, όπως ήταν η Ιωνία και η Συρία και η Παλαιστίνη και η Αίγυπτος και η Μεσοποταμία και η Βαβυλωνία και η Βακτρία και πολλές άλλες περιοχές. Μπορεί λοιπόν να έγιναν προσωρινά 'Μακεδονικές' αλλά καμιά δεν ήταν ποτέ ΄Μακεδονία΄. Η κλοπή του Φίλιππου και του Αλέξανδρου από μια χώρα που δεν ήταν ποτέ η Μακεδονία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.

Οι παραδόσεις της αρχαίας Παιονίας ωστόσο θα μπορούσαν να υιοθετηθούν από τους τωρινούς κατοίκους αυτής της γεωγραφικής περιοχής με αρκετά αιτιολογικά. Η επέκταση του γεωγραφικού όρου ' Μακεδονία' ώστε να καλύπτει τη νότια Γιουγκοσλαβία δεν μπορεί. Ακόμα και στον ύστερο 19ο αι. αυτή η λάθος χρήση υπονοούσε μη υγιείς εδαφικές βλέψεις.

(Απόσπασμα)
...
ΠΑΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ …«ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»!
Συγκεκριμένα, γράφει κατά λέξη ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλευ Στέφεν Μίλλερ, προς τον Εκδότη του Archaeology:
«Ανοίγοντας σήμερα το τεύχος Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου του περιοδικού Archaeology, ανέτρεξα με ενδιαφέρον στο «Γράμμα από τη Μακεδονία», και διαπίστωσα ότι στην πραγματικότητα ήταν ένα γράμμα από την Παιονία – περιοχή βόρεια του όρους Βαρνούς και του όρους Όρβηλος. Η περιγραφή του Livy για τη δημιουργία της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας (45.29.7 και 12) κάνει σαφές ότι οι Παίονες ζούσαν βόρεια των εν λόγω βουνών, (τα οποία σήμερα αποτελούν γεωγραφικά τα φυσικά όρια της Ελλάδας) και νότια της Δαρδανίας, που σήμερα βρίσκεται το Κόσοβο.

Κατά το Στράβωνα (7.τμ.4) είναι ακόμη περισσότερο σαφές να λεχθεί, ότι η Παιονία βρισκόταν βόρεια της Μακεδονίας και η μόνη δίοδος από την μία στην άλλη περιοχή ήταν (και παραμένει σήμερα) η διάβαση μέσω του στενού περάσματος του Αξιού ποταμού (ή Βαρδάρη). Με άλλα λόγια η περιοχή την οποία περιγράφει ο Matthew Brunwasser στο άρθρο του "Owning Alexander", ήταν στην αρχαιότητα η Παιονία.

Αν και είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι εκείνοι υποτάχτηκαν στον Φίλιππο τον Β΄, πατέρα του Αλεξάνδρου το 359 π.Χ. (Διόδωρος Σικελός 16.4.2), δεν ήταν ποτέ Μακεδόνες και ποτέ δεν έζησαν στη Μακεδονία. Πραγματικά, ο Δημοσθένης (Ολυνθιακός 1.230), μας λέγει ότι είχαν σκλαβωθεί από τον Μακεδόνα Φίλιππο και σαφώς κατά συνέπεια δεν ήταν Μακεδόνες. Ο Ισοκράτης (5.23) σημειώνει τα ίδια. Ομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι υποτάχτηκαν από τον Αλέξανδρο, ήταν υπό μακεδονική μεν διοίκηση, συμπεριλαμβανομένης και της Κλεοπάτρας, αλλά ποτέ δεν υπήρξαν οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος ποτέ δεν ονομαζόταν Μακεδονία (και από όσα γνωρίζω δεν επιζητεί αυτή την ονομασία σήμερα).


ΠΑΙΟΝΕΣ ΕΣΤΩ, "ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ" ΠΟΤΕ!
Βεβαίως (συνεχίζει ο Καθηγητής), όπως μας λέει ο Θουκυδίδης (2.99), οι Μακεδόνες είχαν καταλάβει «μία στενή λωρίδα της Παιονίας, που εκτείνεται από το εσωτερικό μέχρι την Πέλλα και τη θάλασσα, κατά μήκος του Αξιού ποταμού. Θα ήταν ίσως κατανοητό εάν οι σημερινοί κάτοικοι της δημοκρατίας των Σκοπίων ονόμαζαν τους εαυτούς τους Παίονες και θεωρούσαν ότι τους ανήκει η περιοχή που περιγράφει ο Θουκυδίδης. Αλλά γιατί, αντίθετα, προσπαθούν οι σημερινοί κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας να ονομάζονται Μακεδόνες και η περιοχή τους Μακεδονία;
...

τόση δουλειά για μένα ευχαριστώ!