ΓΝΩΜΕΣ

Η μοίρα της ομάδας μας εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από εμάς

04-01-2019 13:40
Δημήτρης Περβολιανάκης
Η μοίρα της ομάδας μας εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από εμάς

Το ματς του Ήφαιστου κρίθηκε στα σφυρίγματα των διαιτητών. Πράγματι. Αλλά η ομάδα μας δεν το έχασε από τους διαιτητές. Το έχασε από τα δικά της σφάλματα. Για να καταλάβουμε καλύτερα αυτή την πραγματικότητα, οφείλουμε πρώτα να δούμε το ματς με τα μάτια των διαιτητών. Η βασικότερη ικανότητα που αποκτά ο διαιτητής κατά τη διαιτητική του εκπαίδευση είναι να εμπιστεύεται ένα μόνο παράγοντα. Τα μάτια του. Να βλέπει ό,τι βλέπει και να σφυρίζει με αποκλειστικό κριτήριο τους κανονισμούς. Ούτε τους φιλάθλους ούτε τους παράγοντες των ομάδων. Με αυτή τη βασική αρχή ξεκινά η διαιτητική καριέρα ενός ανθρώπου που αγαπά το μπάσκετ και επιθυμεί να το υπηρετήσει σε πόστο διαφορετικό από τα συνηθισμένα (παίκτης, προπονητής, παράγοντας), διατηρώντας πάντα το όνειρο και την φιλοδοξία να προχωρήσει, να ανελιχθεί και συν τω χρόνω να κατακτήσει με την αξία του μια καλύτερη, επαγγελματικά και οικονομικά, θέση.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ο διαιτητής που παίζει το ματς οφείλει να εμπιστεύεται την κρίση του και να είναι σταθερός στον τρόπο που σφυρίζει. Γνωρίζει ότι, ακόμα και αν ο ίδιος σφάλλει στην εκτίμησή του, υπάρχουν άλλοι δύο διαιτητές να τον βοηθήσουν και να τον υποστηρίξουν. Ένας άνθρωπος είναι πιθανό να κάνει λάθος. Τρεις άνθρωποι είναι λιγότερο πιθανό να κάνουν λάθος. Και αν κάνουν λάθος, δεν είναι δυνατό να κάνουν λάθος σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και εις βάρος μόνο της μιας ομάδας. Ιδίως της ομάδας που είναι πριν τον αγώνα γνωστό ότι καίγεται και θέλει τη νίκη πάση θυσία. Ίσα ίσα, αν στη διάρκεια του ματς διαμαρτύρεται συστηματικά και σταθερά μόνο η μία ομάδα, αυτό από τον διαιτητή εκλαμβάνεται ως ισχυρή ένδειξη ότι η διαμαρτυρόμενη ομάδα επιχειρεί να επηρεάσει τις αποφάσεις του, οι οποίες είναι ορθές. Ακόμα και αν δεν είναι. Οπότε δεν πρόκειται να αλλάξει τον τρόπο που σφυρίζει. Θα συνεχίσει να σφυρίζει με τον ίδιο σταθερό τρόπο αγνοώντας τις αντιδράσεις και γνωρίζοντας ότι αυτοί που αξιολογούν το έργο του θα εκτιμήσουν την αυτοπεποίθηση με την οποία υποστηρίζει τον κυριαρχικό ρόλο του μέσα στο παιχνίδι. Ακόμα και αν έχει σφάλλει σε ορισμένα σφυρίγματα – πράγμα ανθρώπινο, φυσιολογικό και συνηθισμένο για κάθε διαιτητή να κάνει λάθη στη διάρκεια κάθε αγώνα – αυτοί που αξιολογούν το έργο του μελλοντικά θα του εμπιστευτούν και τα μεγάλα κρίσιμα ματς του ελληνικού πρωταθλήματος ή ακόμα και των ευρωπαϊκών κυπέλλων. Δηλαδή τα ματς για τα οποία κάθε διαιτητής αποφασίζει να ασχοληθεί με τη διαιτησία.

Όλα αυτά εξηγούν μέχρι ενός βαθμού όσα συνέβησαν το Σάββατο στο επίπεδο της διαιτησίας. Η διαιτησία δεν βρέθηκε σε καλή μέρα και αυτό πόνεσε περισσότερο την ομάδα που είχε μεγαλύτερη ανάγκη. Δηλαδή τη δική μας. Ορισμένα σφυρίγματα από την αρχή ήταν λανθασμένα ή μη αναμενόμενα και αυτό εκνεύρισε πολύ τους παίκτες και τους φιλάθλους μας. Αντί να επικεντρωθούμε στη δική μας απόδοση και να βελτιώσουμε τα δικά μας λάθη, ασχοληθήκαμε περισσότερο με τον τρόπο που σφυρίζουν οι διαιτητές. Προφανώς μια τέτοια τακτική δεν θα μπορούσε να ωφελήσει την ομάδα μας και, από το αποτέλεσμα, αποδείχθηκε ότι δεν την ωφέλησε. Φύγαμε από το γήπεδο και νιώθαμε ότι οι διαιτητές μάς «ξέσκισαν» κανονικά. Τους πληρώσαμε μεταφορικά, διαμονή, διατροφή και τη βόλτα στο Ρέθυμνο. Όλα δικά μας έξοδα. Πριν αναχωρήσουν, μας «μάμησαν» με τον δικό τους τρόπο. Και αυτό δική μας προσφορά όμως! Εμείς το επιτρέψαμε! Ο σεβασμός των διαιτητών κερδίζεται από την απόδοση της ομάδας και όχι από τις φωνές της εξέδρας. Αν η δική μας ομάδα είχε δείξει εξαρχής στον αντίπαλο (και στους διαιτητές) ότι μπήκε στο ματς, για να δαγκώνει σίδερα (και λαρύγγια), θα τολμούσαν οι διαιτητές να την αδικήσουν; Ακόμα και αν έκαναν 1-2 σφάλματα στην αρχή, θα τολμούσαν να συνεχίσουν να κοντράρουν με τα σφυρίγματά τους την ομάδα που παίζει καλύτερα; Αν η δική μας ομάδα είχε διαφορά 19 πόντων στο δεύτερο ημίχρονο, θα τολμούσαν να γυρίσουν το αποτέλεσμα με ανάποδα σφυρίγματα; Όλα αυτά τα γνωρίζουμε και, πριν από κάθε ματς, οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι ακόμα και για το ενδεχόμενο μιας κακής διαιτησίας. Να ξέρουμε πώς να αντιδράσουμε σε τέτοια περίπτωση. Να έχουμε τη σωστή νοοτροπία. Θεωρώ ότι κακώς νιώθουμε ότι οι διαιτητές μάς αδίκησαν. Εμείς τους επιτρέψαμε να μας αδικήσουν με την απόδοση και την αντίδρασή μας. Και μαζί με τους διαιτητές αδικήσαμε και εμείς την ομάδα μας με τον τρόπο που παίξαμε.

Το πρώτο δεκάλεπτο του ματς ήταν το καθοριστικότερο. Αυτό που διαμόρφωσε την εξέλιξη και το ύφος του αγώνα. Ο αντίπαλος προπονητής δεν είναι κανένας τυχαίος. Στο πρόσφατο παρελθόν έχει διατελέσει προπονητής του Π.Α.Ο. και της Α.Ε.Κ. Ο άνθρωπος κατέβασε την ομάδα του έχοντας πρώτα διαβάσει καλά το δικό μας παιχνίδι και έχοντας διαγνώσει ότι οι παίκτες μας διαθέτουν μια έμφυτη έφεση στο εύκολο τρίποντο χωρίς πάντα υψηλά ποσοστά ευστοχίας και ότι ακρογωνιαίος λίθος του Ρεθύμνου είναι ο Burtt. Οπότε τι έκανε; Έδωσε εντολή στους πολλούς, αξιόλογους και αθλητικούς ψηλούς ρολίστες του να κλείσουν όλους τους διαδρόμους προς τη ρακέτα και να αφήνουν ελεύθερο το τρίποντο, ασκώντας παράλληλα ασφυκτική πίεση πάνω στον Burtt. Ως αποτέλεσμα η ομάδα μας, που προσπάθησε να έχει καλή κυκλοφορία, δεν βρήκε χώρους και αναγκαστικά πήγε σε βεβιασμένες επιθέσεις της τελευταίας στιγμής από μακριά. Το εντυπωσιακό είναι ότι στο συγκεκριμένο ματς οι «βασιλιάδες» σούταραν 12/24 τρίποντα! Καθόλου άσχημο ποσοστό. Όμως ο Μανωλόπουλος τη δουλειά του την έκανε, διότι οδήγησε τη δική μας ομάδα σε προβλέψιμες επιθέσεις, την έκοψε στη μέση, έβγαλε από το παιχνίδι τον Burtt για ένα ολόκληρο ημίχρονο και κατάφερε να ελέγξει τα αμυντικά ριμπάουντ. 22 αμυντικά (και 11 επιθετικά) κατέβασε η ομάδα του σε όλο το ματς έναντι 22 συνολικά για τη δική μας ομάδα. Τεράστια διαφορά. Ο Μανωλόπουλος όμως πέτυχε κάτι ακόμα πιο σημαντικό: έσπασε τον τσαμπουκά και τον ενθουσιασμό της γηπεδούχου βοηθώντας την ομάδα του να επιβάλει τον δικό της ρυθμό. Το ότι εμείς πέσαμε στην παγίδα του το καταλάβαμε στα 8 δεύτερα πριν το φινάλε του πρώτου δεκαλέπτου, όταν διαπιστώσαμε ότι το σκορ ήταν 11-19 και η ομάδα μας, εκείνη τη στιγμή, κέρδιζε μόλις το πρώτο της φάουλ. Για ποιο λόγο; Μα επειδή ξοδέψαμε ένα ολόκληρο δεκάλεπτο παίζοντας... βόλεϊ. Βλέπαμε το καλάθι μόνο από μακριά και δεν επιδιώξαμε (φοβηθήκαμε) τις σωματικές επαφές μέσα στη ρακέτα, ώστε να φθείρουμε τον αντίπαλο τακτικά και σωματικά.

Μέχρι να καταλάβουμε τι είχε συμβεί και να ισορροπήσουμε, χάθηκε ένα ακόμα δεκάλεπτο. Αλλά τα μεγαλύτερα προβλήματα ήταν ο εκνευρισμός και το άγχος που κυρίευσαν την ομάδα μας, διότι το ματς δεν εξελισσόταν όπως περιμέναμε. Οι αντίπαλοι δεν χρειαζόταν να κάνουν τίποτε άλλο παρά να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους και να κάνουν το δικό τους παιχνίδι. Στο τρίτο δεκάλεπτο η διαφορά ξέφυγε στους 19 πόντους, πράγμα απίστευτο και αδιανόητο, αν μας το έλεγε κάποιος πριν το ματς. Η Λήμνος έχει μια καλή ομάδα, αλλά δεν είναι ομάδα που θα μπορούσε να κερδίσει μέσα στο Ρέθυμνο. Γενικά δεν είναι ομάδα που δείχνει τη δύναμή της εκτός έδρας. Πέντε ήττες σε πέντε ματς εκτός είχε, πριν κατέβει στο Ρέθυμνο. Το πεπρωμένο της είχε γραμμένη μια έκτη ήττα, αλλά η κακή διαχείριση του ματς από πλευράς μας άλλαξε τον ρου της Ιστορίας. Το πόσο βατή για εμάς ομάδα ήταν η Λήμνος φάνηκε στον τρόπο που αντέδρασε στο +19. Οποιαδήποτε άλλη καλή ομάδα θα συνέχιζε να αυξάνει τη διαφορά μέχρι το +30. Η Λήμνος όμως δεν λειτούργησε έτσι. Στο +19 άρχισε την «καθυστέρηση» παίζοντας με τον χρόνο. Οι «γεμάτες» επιθέσεις της έπεφταν πάνω στο αμυντικό τοίχος της δικής μας ομάδας που άφηνε τον Ήφαιστο να φλυαρεί με τη μπάλα και στο φινάλε των επιθέσεων τον πίεζε στο τρίποντο. Μέσα σε λιγότερα από 10 αγωνιστικά λεπτά η ομάδα μας γύρισε, σχετικά εύκολα, το ματς και το έφτασε σε απόσταση βολής πέντε ολόκληρα λεπτά πριν το φινάλε. Και εμείς τι κάναμε σε αυτό το σημείο μετά την υπερπροσπάθεια της επιστροφής; Συνεχίσαμε να διαμαρτυρόμαστε (δίκαια) στους διαιτητές αντί να πιάσουμε τον Ήφαιστο, να τον μαδήσουμε σαν μαργαρίτα και μετά να στείλουμε δωράκι στον διαιτητή την κασέτα του ματς με τίτλο «το έγκλημα που δεν έκανες». Συνεχίσαμε να παίζουμε χωρίς αυτοσυγκέντρωση αλλά με πολλά νεύρα και χάσαμε από ομάδα που είχε μεν περισσότερα ριμπάουντ αλλά χειρότερα ποσοστά ευστοχίας.

Γνωρίζω ότι δεν εκφράζω την πλειοψηφία, όμως δεν συμμερίζομαι τη διάχυτη απαισιοδοξία για τη μοίρα της ομάδας μας. Πιστεύω ακράδαντα ότι η ομάδα μας θα παραμείνει στη μεγάλη κατηγορία. Μόνο όμως με μία προϋπόθεση: να κοιτάμε μόνο τι κάνουμε εμείς και όχι οι αντίπαλοι ή οι διαιτητές. Στο σημείο που έχουμε φτάσει δεν υπάρχει περιθώριο για εσωστρέφεια και μοιρολατρία. Οφείλουμε να εντοπίζουμε τα σφάλματά μας και να τα διορθώνουμε. Να γινόμαστε συνεχώς καλύτεροι από ματς σε ματς, ανεξάρτητα από τις συνθήκες που συναντούμε. Να κυνηγήσουμε και νίκες εκτός προγράμματος, ώστε να αναπληρώσουμε τις εκτός προγράμματος βαθμολογικές απώλειες. Δεν έχουμε χρόνο για κλαψουρίσματα και θυματοποίηση. Τα ματς προχωρούν και μπροστά μας έχουμε το Περιστέρι που έχει κάνει ένα καταπληκτικό ξεκίνημα, αλλά τις τελευταίες αγωνιστικές δυσκολεύεται να νικήσει με την ευκολία της αρχής, ακόμα και αντιπάλους που βρίσκονται χαμηλά στον πίνακα. Φαίνεται ότι η απόδοσή του βρίσκεται σε περίοδο κάμψης. Ενδεχομένως ορισμένοι παίκτες να έχουν «καβαλήσει και το καλάμι» λόγω της άνετης βαθμολογικής θέσης της ομάδας τους. Οφείλουμε και μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε. Χωρίς φόβο και χωρίς προκατάληψη αλλά με ατομική ικανότητα και ομαδικό δυναμισμό. Όσο κι αν φαίνεται οξύμωρο, στο ματς του Περιστερίου οι συνθήκες για εκτός έδρας νίκη μπορεί να είναι ευνοϊκότερες από τα πρόσφατα ματς με Πανιώνιο και Κολοσσό, που είχαν τεράστιο κίνητρο. Μετά τη νίκη του Χολαργού είχα κάνει δύο προβλέψεις. Ότι τη 14η αγωνιστική μπορούμε να έχουμε πέντε νίκες χωρίς αναγκαία αυτές οι νίκες να είναι μόνο σε εντός έδρας ματς. Η δεύτερη πρόβλεψη έχει ήδη εκπληρωθεί, διότι χάσαμε από τη Λήμνο. Μένει τώρα να δούμε αν θα εκπληρωθεί και η πρώτη.

ΥΓ: Όπως αποδείχθηκε το Σάββατο, οι διαιτητές δεν επηρεάζονται από την ατμόσφαιρα του γηπέδου. Αλλά οι παίκτες μας επηρεάζονται. Διαφορετικά αγωνίζονται μπροστά σε θερμό κοινό όπως αυτό του Σαββάτου. Διαφορετικά αγωνίζονται σε ένα «γήπεδο-εκκλησία». Ας το έχουμε αυτό υπόψη μας για το επόμενο εντός έδρας ματς απέναντι στον Άρη. Ο αγώνας είναι για την επιβίωση της ομάδας μας και το γήπεδο πρέπει να είναι κατάμεστο.

Γνώμες

Νίκος Μολδοβανίδης
Πολιτικά παιχνίδια
Νίκος Ανδρουλάκης
Ψήφος κατά της οπισθοδρόμησης
Νίκος Μολδοβανίδης
Με 1 ευρώ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΟΔΗΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ

Μπες στον οδηγό

Καταχώρησε την επιχείρησή σου ΔΩΡΕΑΝ στον Οδηγό Αγοράς

Φόρμα Καταχώρησης

GoodNet Ads

HOTSoft.gr κατασκευή ιστοσελίδων

Σχεδιασμός, Κατασκευή & Προώθηση ιστοσελίδων και ηλεκτρονικών καταστημάτων e-shop στο Ρέθυμνο Κρήτης.

Cozy Taxi transfers, Rethymno Crete.

Chania & Heraklion airport taxi transfers. Rethymno taxi transfers to hotels, villas, ports & airports in Crete. Taxi Excursions in Crete.

Dromolatis.gr Trekking trips for everyone 

Trekking programs, for an unforgetable experience trip in Crete.

hotCloud.gr δημιουργία ιστοσελίδων

Δημιούργησε οικονομικά μια καλαίσθητη ιστοσελίδα, συμβατή με όλες τις συσκευές. Υπηρεσία κατασκευής ιστοσελίδων, με σύγχρονο σχεδιασμό & τεχνική υποστήριξη.

Eurocars.gr Rent a Car in Rethymno

Rent a car in Rethymno, Crete. Rent a car Chania airport, Heraklion airport car hire. Crete, Economy Car rental service Rethymno.

Τεχνικό γραφείο Σισάκης

Οικοδομικές εργασίες Ρέθυμνο, αναπαλαιώσεις κτιρίων. Διαμαντοκοπές, Κοπή & Διάτρηση μπετόν, Κατεδαφίσεις, Gunite ενισχύσεις κτιρίων Ρέθυμνο, Πέτρινες κατασκευές, Μπετά, κτισίματα, σοβάδες.

Τεχνική Μηχανολογική Ρέθυμνο

Εγκατάσταση & συντήρηση κλιματιστικών Ρέθυμνο. Ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, θέρμανση, λέβητες, καυστήρες, μηχανολογικές μελέτες..

Προώθηση ιστοσελίδων & eshop

Ρέθυμνο Προώθηση & Διαφήμιση ιστοσελίδων. SEO, Search Engine & Social Media Marketing. Προώθηση ξενοδοχείων, βιλών, rent a car, τουριστικών επιχειρήσεων & e-shop.

Εορτολόγιο

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ:
Μαρίνα, Μαρίνος